Little Cyan Fish ma $m$ ciągów składających się łącznie z $n$ liczb całkowitych. Każda liczba całkowita od $1$ do $n$ występuje dokładnie raz we wszystkich ciągach łącznie.

Chce on scalić te ciągi w permutację $p$ o długości $n$. Początkowo $p$ jest pusta. W każdym kroku wybiera on niepusty ciąg, usuwa jego pierwszą liczbę całkowitą i dopisuje tę liczbę na koniec $p$. Powtarza to, dopóki wszystkie ciągi nie staną się puste.

Liczbę całkowitą nazywamy punktem stałym permutacji $p$, jeśli jej wartość jest równa jej pozycji w $p$. Pozycje są numerowane od $1$ do $n$.

Znajdź minimalną możliwą liczbę punktów stałych w $p$.

Wejście

Test składa się z wielu przypadków testowych. Pierwszy wiersz wejścia zawiera jedną liczbę całkowitą $T$ ($1 \le T \le 10^6$), oznaczającą liczbę przypadków testowych.

Dla każdego przypadku testowego pierwszy wiersz zawiera dwie liczby całkowite $n$ oraz $m$ ($1 \le m \le n \le 10^6$), oznaczające odpowiednio łączną liczbę liczb całkowitych oraz liczbę ciągów.

Kolejne $m$ wierszy opisuje ciągi. Przy tym $i$-ty z tych wierszy zawiera liczbę całkowitą $k_i$ ($1 \le k_i \le n$), po której następuje $k_i$ liczb całkowitych $a_{i,1}, a_{i,2}, \ldots, a_{i,k_i}$ ($1 \le a_{i,j} \le n$), opisujących kolejno $i$-ty ciąg.

Gwarantowane jest, że suma $k_i$ po wszystkich ciągach w każdym przypadku testowym wynosi $n$ oraz że każda liczba całkowita od $1$ do $n$ występuje dokładnie raz we wszystkich ciągach łącznie.

Gwarantowane jest, że suma $n$ po wszystkich przypadkach testowych nie przekracza $10^6$ oraz suma $m$ po wszystkich przypadkach testowych nie przekracza $10^6$.

Wyjście

Dla każdego przypadku testowego wypisz jeden wiersz zawierający jedną liczbę całkowitą, oznaczającą minimalną możliwą liczbę punktów stałych w $p$.

Przykład

Wejście 1

4
1 1
1 1
3 2
1 1
2 2 3
3 2
2 1 3
1 2
4 2
3 2 1 3
1 4

Wyjście 1

1
0
1
0

Uwagi

W pierwszym przykładowym przypadku testowym jedyną możliwą permutacją jest $[1]$, która ma jeden punkt stały.

W drugim przykładowym przypadku testowym Little Cyan Fish może uzyskać $p = [2, 3, 1]$, która nie ma punktów stałych.

W trzecim przykładowym przypadku testowym $p = [1, 3, 2]$ jest optymalną permutacją z jednym punktem stałym.

W czwartym przykładowym przypadku testowym może on uzyskać $p = [2, 4, 1, 3]$, która nie ma punktów stałych.