Cai, wybitny miliarder, ma bardzo szczególną obsesję: czuje się komfortowo tylko wtedy, gdy jego stopy stoją pewnie na krawędzi lub wierzchołku parkietu — to znaczy na brzegu pewnej płytki podłogowej. Niedawno nabył kolekcję identycznych, luksusowych trójkątnych płytek podłogowych. Planuje użyć tych płytek do wyłożenia długiego, prostego korytarza w swojej nowej rezydencji.
Korytarz jest nieskończonym pasem na płaszczyźnie dwuwymiarowej. Aby upewnić się, że projekt spełnia jego najwyższe standardy, Cai podyktował surową zasadę układania płytek: każda pojedyncza trójkątna płytka musi być umieszczona tak, aby rozciągała się na całą szerokość korytarza, dotykając obu równoległych linii brzegowych. Tworzy to ciągłą, jednorzędową teselację (parkietaż) pasa. Jedna z tych płytek musi dokładnie pokrywać się z jego ulubionym trójkątem wzorcowym, a wszystkie pozostałe płytki muszą być do niego przystające.
Cai stoi obecnie w stałym miejscu na korytarzu. Jest wyczerpany po długim dniu prac terraformacyjnych i, szczerze mówiąc, w ogóle nie zamierza się ruszać. Chce, aby płytki automatycznie rozrosły się po podłodze, zaczynając od jego trójkąta wzorcowego, o ile powstały wzór będzie zgodny z jego zasadami. Oczywiście sukcesem będzie tylko sytuacja, gdy krawędź lub wierzchołek płytek pokryje się z jego obecną pozycją!
Twoim zadaniem jest ustalenie, czy można wyłożyć korytarz płytkami tak, aby obecna pozycja Caia, punkt $D$, leżała dokładnie na krawędzi lub wierzchołku teselacji zawierającej $\triangle ABC$. Brzegi korytarza są zdefiniowane jako dwie jednoznacznie wyznaczone proste równoległe $l_1$ i $l_2$ takie, że $l_1$ przechodzi przez $A$ i $B$, a $l_2$ przechodzi przez $C$. Teselacja pasa utworzonego przez $(l_1, l_2)$ to pokrycie całego pasa za pomocą przystających kopii trójkąta $\triangle ABC$ (dopuszczając przesunięcia, obroty i odbicia), bez nakładania się i bez luk.
Ilustracja pierwszych dwóch przykładowych przypadków testowych.
Wejście
Wejście składa się z wielu przypadków testowych. Pierwszy wiersz wejścia zawiera liczbę całkowitą $T$ ($1 \le T \le 10^3$) oznaczającą liczbę przypadków testowych. Dla każdego przypadku testowego:
Pierwszy wiersz zawiera dwie liczby całkowite $x_a$ oraz $y_a$ ($-100 \le x_a, y_a \le 100$), współrzędne punktu $A$.
Drugi wiersz zawiera dwie liczby całkowite $x_b$ oraz $y_b$ ($-100 \le x_b, y_b \le 100$), współrzędne punktu $B$.
Trzeci wiersz zawiera dwie liczby całkowite $x_c$ oraz $y_c$ ($-100 \le x_c, y_c \le 100$), współrzędne punktu $C$.
Czwarty wiersz zawiera dwa ułamki $x_{d1}/x_{d2}$ oraz $y_{d1}/y_{d2}$, gdzie $x_{d1}, x_{d2}, y_{d1}, y_{d2}$ są liczbami całkowitymi spełniającymi $-10^7 < x_{d1}, y_{d1} < 10^7$ oraz $0 < x_{d2}, y_{d2} < 10^7$, reprezentującymi współrzędne punktu $D$.
Zagwarantowane jest, że punkty $A$, $B$ i $C$ tworzą niezdegenerowany trójkąt.
Wyjście
Dla każdego przypadku testowego wypisz w jednym wierszu "Yes", jeśli istnieje poprawna teselacja taka, że punkt $D$ leży na krawędzi lub wierzchołku co najmniej jednego trójkąta we wzorze. W przeciwnym razie wypisz "No".
Przykłady
Wejście 1
4 -2 1 0 0 0 2 2/1 0/1 -2 1 0 0 0 2 1/1 0/1 0 1 -2 1 0 2 1/2 7/4 0 1 -2 1 0 2 -3/2 3/4
Wyjście 1
Yes No Yes No